ای دل و دیده هر دو خانه ی تو                           سر من خاک آستانه ی تو

همه تن گوش می شوم از شوق                        هر کجا میرود افسانه ی تو

هر کسی خوش بگوشه ی طربی                        من و غمهای بی کرانه ی تو

هر طرف ناوک از چه می فکنی                           دل ما بس بود نشانه ی تو