مرغ محبتم من ،کی آب و دانه خواهم          

                          با من یگانگی کن،یار یگانه خواهم

شمعی فسرده هستم، بی عشق مرده هستم         

                        روشن گرم بخواهی،سوز شبانه خواهم

افسانه ی محبت ،هر چند کس نخواهد         

                        من سرگذشت خود را ،پر زین فسانه خواهم

بام و دری نبینم ، تا از قفس گریزم         

                         بال و پری ندارم ، تا آشیانه خواهم

می آنقدر بنوشم ، تا در رهت چو بینم        

                      مستی بهانه سازم ،گم کرده خانه خواهم

گر شاخه امیدم بشکسته ،ریشه دارم      

                       باران رحمتی کو ، کز نوجوانه خواهم