میروی ،تا در پیت شور وشری ماند بجا           

                      عاشقی دیوانه،با چشم تری ماند بجا

کاش سر تا پا تو بودی آتش و من خرمنی           

                         تا ز تو دود و زمن خاکستری ماند بجا

از من سرگشته ،هرگز شرح عشقم را مپرس    

                      این چه حاصل،قصه ی رنج آوری ماند بجا

اینقدر هم بی نشان ،در این گلستان نیستم       

                      در قفس شاید ز من مشت پری ماند بجا

دردلم بعد از تو ای عشق آفرین همزبان              

                       آتشی.شوری.فغانی.محشری ماند بجا

تا تو باز آئی ،بجای پیکر رنجور من               

                     خانه ای خاموش و،خالی بستری ماند بجا

بازگردی آنزمان،کز اینهمه آشفتگی           

                       جای من،تنها پریشان دفتری ماند بجا