ای دل و دیده هر دو خانه ی تو           

                     سر من خاک آستانه ی تو

همه تن گوش می شوم از شوق          

                     هر کجا میرود افسانه ی تو

هر کسی خوش بگوشه ی طربی           

                  من و غمهای بی کرانه ی تو

هر طرف ناوک از چه می فکنی              

                  دل  ما  بس بود نشانه ی  تو