باید فراموشت کنم

 چندیست تمرین می کنم

 من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....تا بعد، بهتر می شود ....

 فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

  و بر نمی گردی همین !

 خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

 کم کم ز یادم می روی

 این روزگار و رسم اوست !

 این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم.